Bütün peyğəmbərlərin Orta şərqə göndərildiyi iddiası səhvdir və Quranın iddiaları ilə açıqca ziddiyyət təşkil edir. Bu ayələr bunu açıqca ortaya qoyur:

“Həqiqətən, Biz səni haqla müjdə verən və qorxudub xəbərdar edən olaraq göndərdik. Elə bir ümmət yoxdur ki, ona xəbərdar edən bir peyğəmbər gəlmiş olmasın.” (35-Fatır 24)

Biz hər ümmətə: “Allaha ibadət edin, tağutdan uzaq olun”– deyə, elçi göndərdik. (16-Nahl 36)

“Səndən əvvəl elçiləri xalqlarına açıq-aşkar dəlillərlə göndərdik. Cinayət törədənləri də cəzalandırdıq. Möminlərə yardım etmək Bizim borcumuz idi.” (30-Rum 47)

Bu səbəbdən bu sual mənasızdır, çünki peyğəmbərlər yalnız Ərəb yarımadası və ətrafına deyil, hər cəmiyyət və millətə göndərilmişdir. Necəki müasir antropolji tapıntılar bunu təsdiq edir. İstər Mesapotamiyada, istərdə Misir’ də edilən araşdırmalar nəticəsində, qədim mədəniyyətlərdə saysız tanrı və müqəddəs varlıq inancına rast gəlinir. Ancaq araşdırmalar dərinləşdikcə belə bir həqiqət ortaya çıxır:
Bütün bu tanrı, yarı-tanrı varlıqlar arasında bir uyğunluq mövcuddur. Və hamısının üzərində tək bir tanrı var. Bu həqiqət, istisnasız bütün çox tanrılı inanclardada belədir. Yəni çox tanrılı dinlərin içində, hər zaman tək tanrılı bir din gizlidir. Bu həqiqəti ilk olaraq ortaya çıxaran antropoloq, Oxford Universitetindən Stephan Langdon idi. Langdon 1931-ci ildə əldə etdiyi tapıntıları elm dünyasına çatdırarkən, çatdığı bu nəticələndirərin heç gözləmədiyi bir şey olduğunu da etiraf etməkdə idi. Çünki onun tapıntıları dinlərin təkamülü inanışının tamamilə tərsinəydi. Xüsusilə bütün dünya mədəniyyətlərini təsir etmiş olan Şumerler üzərinə edilən qazıntı və araşdırmalar, başlanğıcda qətiliklə tək tanrılı bir dinin var olduğunu, ancaq zamanla pozularaq çox tanrılı bir inanc halına gəldiyini qəti olaraq sübut etdi.

Ancaq bu gün hələ qədim Şumer yazılarında “Nuh Tufanı” kimi Tövrat, İncil və Quranda bəhs edilən hadisələrə bənzər hadisələrin izlərini görən bir sıra araşdırmaçılar, bu işarələri tərsindən oxuyaraq müqəddəs kitabların mənşəyini bu Şumer yazılarına bağlamağa çalışmaqdadırlar. Söz mövzusu idddiaya görə, Tövrat və İncil bu qədim Şumer kitabələrindən yığılmışdır. Hətta Quran belə-haşa- qədim Şumerden qalma söz-söhbətlərin təsiriylə ortaya çıxmış bir kitabdır. Halbuki bu ortaq mövzuların izi, ilk insan ilk peyğəmbər Hz. Adəm ilə başlayan həqiqi insanlıq tarixinin ip uclarını göz önünə sərməkdədir.Tövratda, İncildə və Quranda keçən tufan hadisəsinin, Şumer kitabələrindədə də keçməsi, bizlərə tək bir şey söyləyər: Dinlərin tək bir ilahi qaynaqdan gəldiyini…

İllər sonra Tell-Esmar adındakı qədim bir şumer şəhərində edilən qazıntıların nəticəsi də eyni həqiqətə işarə edirdi. Qazıntı işlərini idarə edən Henry Frankfortun rəsmi hesabatında bildirdiyinə görə, dinlər insanların təbiət hadisələrinə, pis ruhlara tapınmalarıyla ortaya çıxmış deyillər idi. Başlanğıcda tək bir ilahı olan din, zamanla təhrif edilmiş və iman edilən ilahın sifətləri başqa başqa tanrılar şəklində ortaya çıxmışdı.Aydın olan o ki, söz mövzusu qövm, özlərinə bir olan Allaha dəvət edən peyğəmbərlərindən sonra, Rəblərinin sifətlərində səhvə yol vermişlər və tövhid əqidəsindən sapmışlar idi. Elm bizə bunu söyləyirdi. Məsələn, möhürlərin üzərindəki şəkillərdə ümumiyyətlə ilahlara edilən tapınmalar təsvir edilir. Ancaq bu şəkillərin bütünündə bu məbəddə yalnız tək bir Tanrı inancının olduğu görülməkdədir. “”Bu səbəblə, ən qədim zamandakı Şumer-Akkad inanc sistemi içində, bu tək İlahın dəyişik sifətlərinin ayrı ilahlar olaraq görülmədiyi aydın olur.” (1)
(Allah son kitabı Quran da belə azmış qövmlərdən, onların başlarına gələn fəlakətlərdən, özlərinə yol göstərici olaraq göndərilən peyğəmbərlərin və o peyğəmbərin qövmləriylə olan mübarizələrindən, çox bəhs edilməkdədir.)

MİSİR, HİNDİSTAN VƏ DİGƏRLƏRİ
Şumerlərdə görülən degenerasiya, tanrılarıyla və fironlarıyla məşhur Misir mədəniyyətində də görülmüşdü. Misirlilər də ilk başlarda tək tanrılı bir inanca sahib idilər, ancaq Misir dini pozuldu və saysız ilahlar ortaya çıxdı. İş bununla da qalmayıb, krallarına belə üluhiyyət verərək, onları da, bir yarı-tanrıya çevirdilər. Və beləcə Misir, bir fironlar mədəniyyəti halına gəldi.

Tək tanrılı bir dindən çox tanrılı dinə keçişə ən təəccüblü və canlı nümunə, Hind mədəniyyətidir. Tarixi keçmişi, Şumer və Misir qədər olmasa belə, qədim bir mədəniyyət olan Hindlilərdə bu gün belə adları alt alta yazılsa, yüzlələrlə,minlərlə çox tanrı ortaya çıxar. Ancaq Hindlilərin müqəddəs Veda kitabını araşdıran araşdırmaçı Max Müllerin ifadəsiylə,  Vedada tək tanrılı inanc çox tanrılı inancdan daha qədimdir.

–“Tək və sonsuz bir tanrının xatirəsi, göyü bir sis kimi örtən bütpərəst anlayışın içində mavi göyün meydana çıxması kimi meydana çıxar” (2)

Gələk Yunan tanrılarına. Eynilə digər nümunələrdə olduğu kimi, Qədim Yunanlarda da, bir din degenerasiyası və haqq dindən uzaqlaşma görülməkdədir.
Qədim Yunan dini inancları üzərinə araşdırmalar etmiş olan Axel W. Persson, Tarix Əvvəli Yunan adlı əsərində söylə deyər:
“İlk başdan bəri mövcud olan Tək Tanrı, daha sonra Yunan əfsanələrinde gördüyümüz saysız tanrıya çevrilmişdir. Mənə görə, bu vəziyyət, tək və bir olan tanrının sifətlərinin zamanla fərdiləşdirilməsindən qaynaqlanmışdır.” (3)

“Eyni təhrifatın izlərini İtaliyada da görmək mümkündür. Arkeolog Rosenzweig, “erkən Etrusk dövrünə təsadüf etmiş Iguvine mənbələri üzərində etdiyi araşdırmalarda “ilahlar ilk olaraq sifətlərin dəyişik xüsusiyyətlər olaraq şərh olunmasından ortaya çıxmaqdadır” deməkdədir (4)

Daha geniş burdan oxuya bilərsiz:
(5) İngiliscə http://custance.org/Library/Volume4/Part_II/chapter1.html
Türkcə http://blog.radikal.com.tr/Sayfa/kuran-semavi-kitaplar-ve-eskilerin-masallari-27559

XRİSTİANLIQ VƏ YƏHUDİLİK

Hər nə qədər bu gün yer üzündə olan üç Tək Tanrılı dindən ikisi sayılsalar belə Yəhudilərin Tövratı, Xristianların isə İncili təhrif etmələri, insanlıq tarixinin gördüyü ən son iki din degenerasiyasıdır. Bilindiyi kimi, Tövrat, Hz. Musaya vəhy edildiyi kimi qalmamış, əsrlər boyu Yəhudi alimlərin tərəfindən dəyişdirilmiş və yenidən yazılmışdır.
İncilin vəziyyəti də Tövratdan fərqli deyil. Bu gün dörd dəyişik İncil mövcuddur və aralarında ciddi ayrılıqlardır. Əsrlərcə Xristian alimləri də eynilə Yəhudilər kimi İncili təhrif edib dəyişdirmişlər. Ancaq Xristian aləmindəki əsl böyük təhrif , ‘teslis’ inancıdır. Xristianlar, ata-oğul və müqəddəs ruh üçləməsiyle (teslis nəzəriyyəsi) tövhiddən uzaqlaşmışlar və Hz. İsaya Allahın qulu və elçisi olaraq deyil də uluhiyyətin bir parçası və ortağı nəzəriylə baxmağa başlamışlar.

Mənbələr:

1) (H. Frankfort, Third Preliminary Report on Excavations at Tell Asmayar (Eshnunna): Quoted by P. J. Wiseman en New Discoveries en Babylonia about Genesis, Marshall, Morgan and Scott, s. 24. )
2) .”(Max Muller, History of Sanskrit Literature: Quoted by Samuel Zwemer, s. 87 )

3) ( Axel Persson, The Religion of Greece en Prehistoric Times, University of Kaliforniya Press, 1942,s. 124 )

4.” (Book review, American Journal of Archaeology, 43 (1939): ss. 170-171 )

5. http://custance.org/Library/Volume4/Part_II/chapter1.html

http://blog.radikal.com.tr/Sayfa/kuran-semavi-kitaplar-ve-eskilerin-masallari-27559